Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο
πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας, με θέμα την
παρουσίαση νόμου ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, δήλωσε πως πρέπει
να γίνει ολική διαγραφή των δανείων.
Το σχέδιο νόμου, το οποίο αποκαλείται από το
ΣΥΡΙΖΑ «νέα σεισάχθεια», αναφέρει πως το συνολικό ποσό των δανείων σε
καθυστέρηση είναι ήδη πάνω από 45 δις ευρώ. Οι ίδιες οι τράπεζες εκτιμούν ότι
περισσότερα από 560.000 νοικοκυριά καθυστερούν από έναν έως τρεις μήνες να
πληρώσουν τη δόση τους, ενώ 60.000 νοικοκυριά έχουν σταματήσει οριστικά να
εξυπηρετούν τις οφειλές τους. Και αυτό, παρά τις προσπάθειες για συμβατικές
ρυθμίσεις ή τις δικαστικές αποφάσεις, τις οποίες επιδιώκουν οι δανειολήπτες με
τον πρόσφατο νόμο, που αφορούν άλλες 800.000 περιπτώσεις προβληματικών δανείων.
Οι βασικοί άξονες της
πρότασης είναι:
1. Την ολική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων προς τις
τράπεζες όσων δανειοληπτών το ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα είναι κάτω από το
όριο της φτώχειας (€ 7178 κατ’ άτομο και € 15073 για τετραμελή οικογένεια).
2. Τη μερική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων προς τις
τράπεζες όσων δανειοληπτών έχουν υποστεί μείωση του ονομαστικού εισοδήματός
τους.
3. Τη μείωση των συνολικών δανειακών υποχρεώσεων προς τις
τράπεζες ενός ατομικού δανειολήπτη ή μιας οικογένειας, έτσι ώστε η μηνιαία
καταβολή δόσεων προς όλες τις τράπεζες να μην ξεπερνά το 30% των μηνιαίων
ατομικών ή οικογενειακών αποδοχών. Το υπόλοιπο ποσό άνω του 30%, της ετήσιας
υποχρέωσης του δανειολήπτη, θα διαγράφεται οριστικά.
4. Την εκλογίκευση των επιτοκίων, κυρίως στα
καταναλωτικά δάνεια, τις πιστωτικές κάρτες και τα όρια υπεραναλήψεως.
5. Το πάγωμα κάθε διαδικασίας αναγκαστικής είσπραξης ή
εκτέλεσης των απαιτήσεων από την κατάθεση της αιτήσεως. Με δυο λόγια δηλαδή να
σταματήσει αυτή η αθλιότητα των εισπρακτικών εταιρειών που έχουν γίνει ο
εφιάλτης για μεγάλη πλειοψηφία νοικοκυριών.
6. Τη θέσπιση αναγκαστικών κανόνων ρύθμισης για τις
τράπεζες, ώστε οι δανειολήπτες να μην εξαρτώνται από χρονοβόρες και πολυδάπανες
δικαστικές διαδικασίες. Εδώ το fast trαck δεν πρέπει να γίνεται μόνο σε
επενδύσεις αλλά και όταν το κράτος και η γραφειοκρατία είναι αντιμέτωπη με τις
άμεσες ανάγκες του πολίτη προκειμένου να βρει το δίκιο του.
