Το μέγεθος του «ιδιωτικού χρέους», κυρίως από τραπεζικά
δάνεια και οφειλές στο Δημόσιο (εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία, ΔΕΚΟ κ.ά.),
εμφανίζει διαχρονικά αυξομειώσεις ανάλογα με τις γενικότερες και ειδικότερες
αιτίες που το προκαλούν.
Ειδικότερα στο
πεδίο των τραπεζικών δανείων το πρόβλημα δεν είναι γενικά ο δανεισμός, αλλά ο
«υπερδανεισμός», που οδηγεί σε αδυναμία εξόφλησης και εμφάνισης ληξιπρόθεσμων
οφειλών, τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια», ή «επισφαλείς απαιτήσεις», «επισφαλή
δάνεια», «μη εξυπηρετούμενα δάνεια», «ανεξόφλητα δάνεια», «δάνεια σε
καθυστέρηση» κ.ο.κ.
Σύμφωνα με στοιχεία
της Τράπεζας Ελλάδος στο τέλος Νοεμβρίου ’12, που δημοσιεύτηκαν στην Αυγή, το
σύνολο των πάσης φύσεως δανείων από το τραπεζικό σύστημα στον ιδιωτικό τομέα
(υπόλοιπα χρηματοδότησης) ανέρχονταν σε 230 δισ. ευρώ, από τα οποία 110 δισ.
ήταν προς επιχειρήσεις (κυρίως μεγάλες που απολαμβάνουν κατά κανόνα ευνοϊκούς
όρους), 106 δισ. προς νοικοκυριά (στεγαστικά και καταναλωτικά), 14 δισ. προς
επαγγελματίες-αγρότες-ατομικές επιχειρήσεις κ.ά. Από το σύνολο των δανείων στο
τέλος 2012, περίπου 25% ήταν στην κατηγορία των «κόκκινων δανείων» που η αξία
τους έφθανε τα 57 δισ. ευρώ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου