Μεταβατικός πρόεδρος αναλαμβάνει ο πρόεδρος του συνταγματικού
δικαστηρίου της Αιγύπτου Άντλι Μανσούρ. Ο στρατός απαγόρευσε στον πρόεδρο Μόρσι
την έξοδο από τη χώρα. Ο στρατός της Αιγύπτου καθαίρεσε τον ισλαμιστή πρόεδρο
Μοχάμεντ Μόρσι ενώ, αναλαμβάνοντας έναν (όπως τον περιέγραψε) ρόλο θεματοφύλακα
της λαϊκής θέλησης αλλά και της δημόσιας τάξης, ο στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ
Αλ-Σίσι περιέγραψε την διάδοχη κατάσταση, μιλώντας για μια μεταβατική περίοδο
μετά την οποία θα διεξαχθούν προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.
Άγνωστο ήταν εξαρχής το
πού ακριβώς βρίσκεται ο Μόρσι. Το απόγευμα, όταν του ανακοινώθηκε από το στρατό
η παύση του, ήταν στο γραφείο του στο στρατόπεδο της Προεδρικής Φρουράς. Σε ένα
πρώτο μήνυμά του μετά τις ανακοινώσεις του στρατού ζητά από τους οπαδούς του να
μην απαντήσουν στο πραξικόπημα αλλά, από την άλλη, ζητά να μην χυθεί αίμα.
Φυσικά το πώς θα αντιδράσουν οι αριθμητικά ισχυροί και αποφασισμένοι Αδελφοί
Μουσουλμάνοι και οι ισλαμιστές που στηρίζουν το Μόρσι, αλλά και τι ρόλο θα
έχουν στη μεταβατική φάση είναι το μεγάλο ερώτημα για το προσεχές διάστημα στην
Αίγυπτο.
Εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος
του συνταγματικού δικαστηρίου της Αιγύπτου Άντλι Μανσούρ πρόκειται να ορκιστεί
μεταβατικός αρχηγός του κράτους την Πέμπτη.
Πανηγυρισμοί από το πλήθος
Οι ανακοινώσεις έγιναν
δεκτές με τεράστιο ενθουσιασμό, πυροτεχνήματα και λέιζερ από ένα τεράστιο
πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην πλατεία Ταχρίρ. «Στρατός και λαός είναι ένα
χέρι» έλεγαν οι διαδηλωτές, σύμφωνα με το Reuters.
Σε άλλα σημεία του Καΐρου
εξελίσσονταν αντιδιαδηλώσεις υποστηρικτών του Μόρσι οι οποίοι ήταν υπό την
μάλλον διακριτική επιτήρηση του στρατού. Εκεί μετά τις ανακοινώσεις το κλίμα
ήταν, όπως αναμενόταν, πολύ υποτονικό.
Η Αίγυπτος και όλος ο
πλανήτης παρακολουθούσαν εξάλλου την Τετάρτη ένα πραξικόπημα σε ζωντανή
μετάδοση. Όλα τα συστατικά του ήταν με την μία ή την άλλη μορφή παρόντα:
στρατός στους δρόμους, ηγέτης υπό ιδιότυπο περιορισμό αλλά όχι υπό κράτηση,
αιτήματα με τη μορφή τελεσιγράφου από τις ένοπλες δυνάμεις. Από την άλλη
πλευρά, υπάρχει και η ευρεία λαϊκή υποστήριξη στις εξωθεσμικές (όπως θα τις
αντιλαμβάνονταν η Δύση) κινήσεις του στρατού.
(Πηγή: www.reporter.gr)
